وایت برد و ۲ داستان درباره تاریخچه اختراع آن

دکتر گری مک کلین Dr. Garry McCLean  درباره تاریخچه اختراع وایت برد می نویسد: ما نمی توانیم علاقه خود را به بوی گچ و صدای کشیده شدن گچ روی تخته سیاه فراموش کنیم.می توانستیم با اعمال فشار روی تخته سیاه، پر رنگ یا کم رنگ بنویسیم.با چرخاندن گچ امکان نازک و ضخیم کردن کلمات وجود داشت و از همه جالب تر دعواهای گچی دانش آموزان بود.گاهی دانش اموزان شیطنت می کردند و گچ های کوچک را به سمت همکلاسی ها و یا معلم پرتاب می کردند. به لطف اختراع وایت برد، خبری از گچ و تخته سیاه نیست. اما وایت برد را چه کسی اختراع کرد.دو داستان درباره مخترع وایت برد وجود دارد که هر دو داستان اختراع وایت برد را به دهه ۱۹۵۰ یا ۱۹۶۰ نسبت داده اند.

چرا اختراع وایت برد را یک موفقیت بزرگ می دانیم در حالی که قبلا تخته سیاه را داشتیم و از آن همین استفاده را می کردیم؟جواب این پرسش در « راحتی» است. تخته سیاه به سختی پاک می شود و جای سفیدی گچ همچنان روی تخته باقی می ماند. اولین وایت برد ها که در دهه ۱۹۶۰ معرفی شدند به آسانی وایت بردهای امروزی تمیز نمی شدند و نیاز به پارچه مرطوب بود.تا قبل از سال ۱۹۷۵ که ماژیک های وایت برد ساخته شدند، استفاده از وایت برد عمومی نبود زیرا همچنان برای پاک کردن نوشته ها به پارچه مرطوب نیاز داشتیم.

اما دو داستان درباره تاریخچه اختراع وایت برد.اولین داستان مربوط به آقای مارتین هیت martin heit عکاس است.درست پنجاه سال قبل از عکاسی دیجیتال، زمانی که عکس ها روی نگاتیو ذخیره می شد،آقای هیت تلفنی با مشتریان خود صحبت می کرد و یادداشت های خود را با استفاده از یک ماژیک نازک روی نگاتیو های به درد نخور می نوشت.آقای هیت هر روز با یک دستمال کاغذی مرطوب یادداشت های خود را پاک می کرد.

در اواخر دهده ۱۹۵۰ آقای هیت اختراع خود را توسعه داد و به عنوان یک صفحه یادداشت بردار پاک شونده در کنار تلفن های دیواری معرفی کرد.اما وقتی او خواست در شیکاگو اختراع خود را معرفی کند، شب بود و چیزی از نوشته های او روی نگاتیو مشخص نبود.او دلسرد شد و طرح خود را به یک شرکت گمنام ارائه داد. آن شرکت اختراع آقای هیت را بهبود بخشید و این محصول را به دنیای آموزش و پرورش معرفی کرد.

داستان دوم اختراع را به آقای آلبرت استالین نسبت می دهد. در اوایل دهده ۱۹۶۰ آقای استالین در کارخانه فولادسازی مشغول به کار بود. یکی از محصولات درجه یک این کارخانه ورق های فولادی لعاب دار بود. یک روز آقای استالین متوجه شد که می توان روی این ورق با استفاده از ماژیک نوشت.او در جلسه ی هیئت مدیره شرکت پیشنهاد ساخت وایت برد با استفاده از این ورق ها را مطرح کرد. هیچ کدام از همکارانش از پیشنهاد او استقبال نکردند. اما آقای استالین ایده خود را دنبال کرد و کسب و کار خود را در زمینه تولید وایت برد با نام magiboard آغاز کرد.

اگرچه در دهه ۱۹۶۰ وایت برد ها به بازار معرفی شدند اما استقبال از آنها در دهه ۱۹۷۵ که آقای جری وولف ماژیک وایت برد غیر سمی،قابل پاک شدن بدون نیاز به پارچه مرطوب را اختراع کرد، رشد چشمگیری پیدا کرد. در همان سال ها آموزش و پرورش استفاده از وایت برد را به جای تخته سیاه گچی به تصویب رساند.

منبع: the workplace depot